گيم نت ايروني .... براي نوجوان ايروني

قسمت اول

ديروز احمد برادرم به من گفت: بيا برويم گيم نت كه يك مسابقه Battle fields گذاشتند. مي دانم كه دوست داري ....

براي اينكه من بازي هاي جنگي first person  ( اول شخص ) را خيلي دوست دارم . مخصوصا Battle كه معركه است.

خوب بگذريم ... خلاصه اينكه گفتم باشد و رفتيم .

تو راه تمام فكر مي كردم چطور با سه، چهار تا از بچه ها ارنج تيم را بچينيم. خودم كه هميشه Commander  ( فرمانده ) بودم و با هلي كوپتر روي منطقه چرخ مي زدم و  uv ( رادار) و Artillery ( سلاح منحني زن ) مي دادم.

Shooting من هم بد نبود. احسان بايد Antitank ( ضدتانك ) مي شد، اميد متخصص Sniper ( تفنگ دور زن ) بود و احمد خودش تك تيرانداز.

بالاخره رفتيم و رسيديم به گيم نت ولي كاش كه نميرسيديم...

چون آنقدر گيم نتش كثيف و نامنظم بود كه نمي شود تعريف كرد؛ آشغال هاي ساندويچ و نوشابه و چيپس هر جايي حتي كناره keyboard ها هم پيدا مي شد. شيشه monitor ها بسيار كثيف و ميز و صندليها بسيار نا مرتب بود. البته كيفيت دستگاههايش خيلي خوب بود و Battle رو با گرافيك بالا جواب مي داد و لي چه فايده ....

احمد مي گفت نظم و ترتيب و تميزي آنقدر مهم نيست ولي به نظر من كه مهم است، اين مهم است كه آدم كجا مي نشيند و بازي مي كند و در چه فضايي نفس مي كشد، مگر نه.... ؟!

رضا از تهران